- Podobno jesień mimozami się zaczyna... Do mnie już zajrzała jedna taka, delikatna i wrażliwa. Aż nie piszę za głośno, żeby jej nie spłoszyć. Miała być aniołem, ale jakoś tak... skrzydła się nie domalowały. A może tylko je złożyła na czas wizyty w ogrodzie.Rustykalna i utrzymana w klimacie chippy look szafka jest uszykowany do pewnego cudnego miejsca, w którym królują właśnie rośliny. I już w przyszły weekend będzie można przy niej przysiąść i chwilkę pogawędzić. Może o tym, czy panna jest aniołem, czy tylko Mimozą
- 10 stopni na minusie i to z pewnym okładem. W dżinsach jak w dżinsowej zbroi na mrozie - stoisz na baczność tylko i ani rusz, a butki z odnóżami przymarzają do podłoża po całych dwóch minutach przebywania w tym samym miejscu. Do tego ani jeden promyk słońca nie wymyka się obrażonej na nas na całego pogodzie. A ja tu niosę wierzgającą rudzinkę, co krzyczy na głos: "Wsysam w siebie lato, jak dzika pszczoła wsysa miód". I już jestem gdzie indziej.Na kwietnej łące lub w lesie, na wiekowej lipie buduję bazę albo gnam na zielonym, starym rowerze dziadka z truskawkami, rozgniatającymi się w kieszeniach. Przeskakuję przez płot za kurnikiem, żeby wejść na wiśnię, sztacheta zahacza o materiał spodni, półtorej sekundy później zwisam nieuczesanymi włosami w dół. Ale wieczorem nikomu nie mówię o zadrapaniach, a sińce chowam pod piżamą.Pipi to właśnie to. To miejsce na dnie naszych serc pełne letnich tajemnic, przygód, z których nie zwierzaliśmy się dorosłym, smaku leśnych jagód i czereśni zrywanych wprost z drzewa.
Kiedyś wisiały niemal w każdym pokoju stołowym. Teraz już z rzadka da się je spotkać w domach naszych dziadków. Monidła. Sentymentalne fotografie z "podmalowanymi" elementami. Dostała prośbę o portret kurzej parki, właśnie stylizowany na dawne monidło. Jest zrobiony z przymrużeniem oka, ale myślę, że charakter tamtych obrazów oddaje.
Państwo Kurkowie w innym wydaniu, choć równie dostojni i romantyczni. Klimat sielskich, dawnych czasów jest mi bardzo bliski, dobrze pamiętam niedzielne popołudnia w babcinym ogrodzie. Wszyscy na kocach, kompot i ciasto z kruszonką. Mam nadzieję, że jego odrobinę przemyciłam w swojej pracy.
Czerrrrrwiec, tuż po wiankach. Czyli tanecznym krokiem wchodzimy w okres ślubny. I rocznicowy. A cóż lepszego zrobić sobie w prezencie niż pamiątkowy portret z drugą połówką. Po kilku ładnych latach małżeństwa, człowiek niejedno już wie, niejedno już widział i bardzo wiele wspólnie przeżył. Dlatego na tych portretach to różnie się wychodzi ;).
Państwo Kurkowie znów wzięci na tapet, dostojni i romantyczni. Tym razem w kapeluszu Pani Kurki urocze maki. W klimacie sielskich, dawnych czasów, który jest mi bardzo bliski, dobrze pamiętam niedzielne popołudnia w babcinym ogrodzie. Wszyscy na kocach, kompot i ciasto z kruszonką. Mam nadzieję, że jego odrobinę przemyciłam w swojej pracy.
Powstała na prośbę jednej z moich ulubionych klientek, której dom jest kolorowy, niespójny i spójny zarazem i wyjątkowo oryginalny. Trochę pracy kosztowało mnie cyzelowanie tej uroczej kobietki, ale efekt jest przyjemny dla oka. Myślę, że wpisze się w klimat toskańskiego pokoju.
- Wymalowane przeze mnie anioły trwają w swoim nastoletnim świecie, gotowe do zrobienia swoich małych głupotek i przeżywania wielkich uniesień. Takie naładowane zbuntowaną energią i "a, fe" nastawione na cały świat...Powstały z fascynacji tym rozemocjonowanym, kilkunastoletnim światem i letnią zabawą z akwarelami.
Zimowa kurtka z ciepłym kożuszkiem. Miła i przytulna. A na plecach malunek dziewczyny. Tajemniczej jesiennej nimfy, która kryje się wśród leśnych polan i łąk.
Miła i słodka. Taka na poprawę nastroju, żeby dzień był piękniejszy, a uśmiech rozjaśniał buzię. I myślę, że taka właśnie jest.
Na specjalne zamówienie dla dziewczyny tak samo rozmarzonej jak ta na kurtce. Długo nie mogła podjąć decyzji
Zmysłowa i kobieca. Taka miała być. W tych ciepłych szaro-beżach, z płatkami w odcieniach różu. Idealna do subtelnego, może romantycznego wnętrza.













